சொல்லகராதி: கூலி உழைப்பு
ஆர்.எஸ்.செண்பகம்
‘கூலி உழைப்பு’ என்ற சொல், பொதுவான மனித உழைப்பைக் குறிப்பதல்ல. காரல் மார்க்ஸ் மேற்கொண்ட மார்க்சியப் பொருளாதார ஆய்வின் அடிப்படையில், ‘கூலி உழைப்பு’ என்பது முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறையின் அடிப்படையான சமூக உறவாகவும், உழைக்கும் வர்க்கம் சுரண்டப்படும் முதன்மையான வடிவமாகவும் விளங்குகிறது.
அடிமைச் சமூகத்திலும், நிலவுடைமைச் சமூகத்தின் பண்ணையடிமை முறையிலும் நிலவிய உழைப்பு உறவுகளிலிருந்து ‘கூலி உழைப்பானது’ சட்டரீதியாகவும் சமூக ரீதியாகவும் வேறுபட்டது. முதலாளித்துவ சமூகத்தில் தொழிலாளி சட்டரீதியாகச் சுதந்திரமானவர்; ஆனால் உற்பத்திச் சாதனங்களிலிருந்து பிரிக்கப்பட்டவர். எனவே, தனது வாழ்க்கையை நடத்துவதற்காக அவர் தனது உழைப்புச் சக்தியை சந்தையில் விற்க தள்ளப்படுகிறார்.
தொழிலாளி தனது உழைப்புச் சக்தியை ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு முதலாளியின் கட்டுப்பாட்டில் பயன்படுத்த அனுமதிக்கிறார். இதுவே கூலி உழைப்புக்கும் அடிமை உழைப்புக்கும் இடையேயான அடிப்படை வேறுபாடுகளில் ஒன்றாகும்.
முதலாளி உழைப்புச் சக்தியையே வாங்குகிறார். உழைப்புச் சக்தி என்பது தொழிலாளியின் உழைக்கும் திறன் ஆகும். அதனை உற்பத்திச் சாதனங்களோடு இணைத்து உற்பத்திச் செயல்முறையில் பயன்படுத்துகிறார். உழைப்புச் சக்தி உற்பத்திச் செயல்பாட்டில் பயன்படுத்தப்படும்போதுதான் உழைப்பாக (Labour) வெளிப்படுகிறது.
இதில் கூலியாக வழங்கப்படுவது என்ன? தொழிலாளியின் உழைப்பின் மதிப்பு அல்ல; அவரது உழைப்புச் சக்தியின் மதிப்பே கூலியாக வெளிப்படுகிறது. கூலி என்பதில் ஒரு தொழிலாளி தனது வாழ்க்கையை நடத்தவும், தனது உழைப்புச் சக்தியை மீண்டும் உருவாக்கவும், சமூக ரீதியாகத் தேவையான அளவில் தனது குடும்பத்தைப் பராமரிக்கவும் வேண்டிய வாழ்வாதாரப் பொருட்கள் மற்றும் சேவைகளின் மதிப்பு அடங்கும்.
அதே சமயம் தொழிலாளியின் உழைப்பு, அதன் கூலிக்கும் கூடுதலான மதிப்பை உருவாக்கும் தனித்துவமான திறனைக் கொண்டுள்ளது. அது உபரி மதிப்பாக (Surplus Value) முதலாளியால் கையகப்படுத்தப்படுகிறது.
கூலியை பல்வேறு கோணங்களில் புரிந்துகொள்ளலாம்.
• பணக் கூலி (Nominal Wage): தொழிலாளி தனது உழைப்புச் சக்தியை விற்றதற்காகப் பணமாகப் பெறும் தொகை.
• உண்மைக் கூலி (Real Wage): கிடைக்கும் பணக் கூலியைக் கொண்டு தொழிலாளி வாங்கக்கூடிய பண்டங்கள் மற்றும் சேவைகளின் அளவு. எனவே, பணக் கூலி உயர்ந்தாலும், விலைகள் அதைவிட வேகமாக உயர்ந்தால் உண்மைக் கூலி குறையலாம்.
• ஒப்பீட்டுக் கூலி (Relative Wage): தொழிலாளி உருவாக்கும் மொத்த புதிய மதிப்புடன் ஒப்பிடும்போது, தொழிலாளிக்கு கூலியாகச் செல்லும் பங்கையும், முதலாளியால் உபரி மதிப்பாகக் கையகப்படுத்தப்படும் பங்கையும் குறிக்கும். எனவே, தொழிலாளியின் பணக் கூலி அல்லது உண்மைக் கூலி உயர்ந்தாலும், மொத்த உற்பத்தியில் முதலாளியின் பங்கு அதைவிட வேகமாக அதிகரித்தால் ஒப்பீட்டுக் கூலி குறையலாம்.
கூலி பல்வேறு முறைகளில் கணக்கிடப்பட்டு வழங்கப்படுகிறது.
காலத்தின் அடிப்படையில்—மணி, நாள், வாரம் அல்லது மாதம்—கூலி வழங்கப்படும்போது அதை காலக்கூலி (Time Wage) என்கிறோம்.
உற்பத்தி செய்யப்பட்ட பொருட்களின் எண்ணிக்கை அல்லது நிறைவு செய்யப்பட்ட வேலைகளின் அளவை அடிப்படையாகக் கொண்டு கூலி வழங்கப்படும்போது அதை எண்ணிக்கைக் கூலி (Piece Wage / Piece Rate) என்கிறோம்.
எண்ணிக்கைக் கூலி முறையில் தொழிலாளியின் வருமானம் அவர் உற்பத்தி செய்யும் பொருட்களின் எண்ணிக்கை அல்லது நிறைவு செய்யும் வேலைகளின் அளவுடன் இணைக்கப்படுகிறது. இதனால் தொழிலாளி அதிக உற்பத்தி செய்யத் தூண்டப்படுகிறார்.
மாறா மூலதனமும் மாறும் மூலதனமும்
தொழிலாளியின் உழைப்புச் சக்தியை வாங்குவதற்காக முதலாளி செலவிடும் மூலதனப் பகுதியை கார்ல் மார்க்ஸ் மாறும் மூலதனம் (Variable Capital – v) என்று அழைக்கிறார்.
அதேபோல், இயந்திரங்கள், கட்டிடங்கள், கருவிகள், கச்சாப்பொருட்கள் போன்ற உற்பத்திச் சாதனங்களுக்காக முதலாளி செலவிடும் மூலதனப் பகுதியை மாறா மூலதனம் (Constant Capital – c) என்கிறார். மாறா மூலதனம் – புதிய மதிப்பை உருவாக்குவதில்லை.
உபரி மதிப்பை உருவாக்கும் தனித்துவமான திறன் உழைப்புச் சக்தியின் பயன்பாட்டிலிருந்து வருகிறது.
தொழிலாளியின் உழைப்பு மூலதனத்தின் வளர்ச்சிக்கான அடிப்படையாகிறது; வளர்ந்துவரும் மூலதனம் மீண்டும் தொழிலாளியின் உழைப்பை அதிக அளவில் கட்டுப்படுத்தி உபரி மதிப்பை உறிஞ்சுகிறது. இதனால், கூலி உழைப்புக்கும் மூலதனத்திற்கும் இடையே அடிப்படையான முரண்பட்ட வர்க்க நலன்கள் உருவாகின்றன. தொழிலாளியின் நலன் அதிக கூலியிலும் சிறந்த வேலைநிலைகளிலுமே உள்ளது.
இதனால் கூலிப் பங்குக்கும் உபரி மதிப்புப் பங்குக்கும் இடையே முரண் தவிர்க்கவியலாதது. இதை “கூலி உயர்ந்தால் இலாபம் எப்போதும் அதே அளவில் குறையும்” என்ற எளிய இயந்திர விதியாகப் புரிந்துகொள்ளக் கூடாது; உற்பத்தித்திறன், வேலை நேரம், பொருட்களின் மதிப்பு, விலைகள் போன்ற பல காரணிகள் இதில் தாக்கம் செலுத்துகின்றன.
முதலாளிகளுக்கு இடையேயான போட்டி, உற்பத்திச் செலவைக் குறைத்து உற்பத்தியை அதிகரிக்க வேண்டிய அழுத்தத்தை உருவாக்குகிறது. இதன் விளைவாக புதிய இயந்திரங்கள், தொழில்நுட்பங்கள் மற்றும் தீவிரமான வேலைப்பிரிவினை (Division of Labour) அறிமுகப்படுத்தப்படுகின்றன. இதனால் வேலை மேலும் எளிமைப்படுத்தப்பட்டு, தொழிலாளர்களுக்கிடையேயான போட்டி அதிகரிக்கலாம். தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியால் சில தொழிலாளர்கள் உற்பத்திச் செயல்முறையிலிருந்து வெளியேற்றப்படவும் முடியும்.
மார்க்ஸ் இதனுடன் தொடர்புடையதாக வேலையில்லாப் படை என்ற கருத்தை முன்வைக்கிறார். இது வேலைவாய்ப்பில் உள்ள தொழிலாளர்களின் பேரம்பேசும் சக்தியைப் பாதித்து, கூலியை சரிக்கிறது.
தொழிலாளர்கள் கூலி உயர்வு, வேலை நேரக் குறைப்பு, பாதுகாப்பான வேலைநிலை, சமூகப் பாதுகாப்பு போன்ற கோரிக்கைகளுக்காகப் போராடுகின்றனர். இத்தகைய போராட்டங்கள் தொழிலாளர்களின் வாழ்க்கை நிலையை மேம்படுத்தவும், முதலாளித்துவச் சுரண்டலின் தீவிரத்தைத் தற்காலிகமாகக் குறைக்கவும் முடியும்.
ஆனால் இவை மட்டும் கூலி உழைப்பு உறவின் அடிப்படைச் சுரண்டலை ஒழிப்பதில்லை. எனவே, தொழிலாளி வர்க்கத்தின் போராட்டம் கூலி மற்றும் வேலைநிலைகளுக்கான உடனடி பொருளாதாரப் போராட்டத்தைத் தாண்டி, உற்பத்திச் சாதனங்களின் தனியார் உடைமையை ஒழித்து அவற்றை சமூக உடைமையாக மாற்றும் சமூக மாற்றத்துடன் இணைய வேண்டும்.
இதன் இறுதி நோக்கம், முதலாளித்துவ உற்பத்தி உறவுகளின் அடிப்படையாக இருக்கும் கூலி உழைப்பு முறையை ஒழிப்பதாகும் (Abolition of the Wage System).
அதாவது, பிரச்சினை வெறுமனே “கூலி குறைவாக உள்ளது” என்பதில் மட்டும் இல்லை. தொழிலாளி தனது உழைப்புச் சக்தியை ஒரு சரக்காக விற்க வேண்டிய சமூக உறவிலேயே முதலாளித்துவச் சுரண்டலின் அடிப்படை உள்ளது. அந்த உறவை மாற்றி, உற்பத்திச் சாதனங்களை சமூக உடைமையாக மாற்றுவதன் மூலமே உழைப்பின் மீதான முதலாளித்துவ ஆதிக்கத்தை அடிப்படையாக மாற்ற முடியும்.
Leave a Reply